پروفایلتکنولوژی

لیزا سو، یکی از بهترین مدیران صنعت نیمه‌رسانا

او مدیرعامل شرکت AMD است

قصه‌ها از کودکی راه‌شان را به دنیای ما باز کرده و همیشه آینه‌ای از خیال و حقیقت در برابر ما گذاشته‌اند. مرورِ حقیقت اما همان داستان تجربه‌ی زندگی‌های ناکرده است که اغلب آموختنی‌هایی با چاشنی جذابیت دارد. در این میان داستان زندگی آنهایی که مسیرشان را از دل دنیای تکنولوژی دنبال می‌کنند، پی‌رنگ متفاوتی دارد و هیچ شبیه داستان‌های کلاسیک نیست که در آنها موفقیت و شکست، فرمول یکسانی دارند. «پروفایل» قرار است روایت‌گر داستان مستند روزگار همین آدم‌ها باشد؛ آنهایی که نقش موثری در شکل‌گیری آنچه امروز به عنوان صنعت تکنولوژی می‌شناسیم، داشته و دارند؛ آنهایی که از انتخاب مسیر متفاوت نترسیدند؛ نه می‌خواستند قهرمان باشند و نه ضدقهرمان. «پروفایل»   را هر هفته پنج‌شنبه‌ها در آی تی ایران بخوانید یا بشنوید.

پادکست پروفایل در اپل پادکست

ویرایش و تنظیم پادکست: یاسمن سرهنگی

احتمالا هر کدام از ما بارها کلیشه یادگیری جدول ضرب از سن کم و خراب کردن اسباب‌بازی‌ها و درست کردن‌شان از سرِ خلاقیت را شنیده‌ایم؛ داستان‌هایی که اغلب نتیجه‌ای خنثی و نه چندان متفاوتی دارند و به همین خاطر چاره‌ای جز بدبینی به روایت‌های مشابه باقی نمی‌گذارند. اما شاید داستانی با پی‌رنگ تکراری و پایان متفاوت، جذابیت بیشتری داشته باشد؛ داستانی شبیه آنچه تقویم روزگار «لیزا سو» روایت می‌کند و نشان می‌دهد که علاقه و پشتکار بی‌شک اکسیر موفقیت هستند. حالا او بیش از شش سال است که مدیرعامل یکی از غول‌های تکنولوژی و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تراشه‌سازی دنیاست. مسیر پیشرفت لیزا سو آنقدر تاثیرگذار بوده که نام او را در میان بزرگ‌ترین رهبران جهان مطرح کرده است.

از قاتل ماشین‌های کنترلی تا دانشجوی محقق

لیزا سو هم مثل همتای خودش در شرکت انویدیا، زاده تایوان است. او در هفتم نوامبر سال ۱۹۶۹ در شهر تانیان به دنیا آمد که با تاریخ دویست ساله، قدیمی‌ترین شهر این کشور محسوب می‌شود. با این همه سو تنها تا سه سالگی در تایوان ماند و بعد همراه با خانواده به آمریکا مهاجرت کرد. والدین لیزا از ابتدا او و برادرش را به تحصیل ریاضی و علوم تشویق می‌کردند و وقتی لیزا هفت ساله بود، پدرش جدول ضرب را به او یاد داد. با این حال او اولین درس‌های کارآفرینی و مفاهیم تجارت را از مادرش یاد گرفت که حسابداری باتجربه بود. از طرفی سو علاقه زیادی به یادگیری جزئیات و نحوه کار ابزار و وسایل مختلف داشت. به همین خاطر در ده سالگی شروع کرد به جدا کردن قطعات ماشین‌های کنترلی برادرش و سپس تعمیر آنها. همین کنجکاوی باعث شد تا در سال‌های اول دبیرستان صاحب اولین کامپیوترش که یک اپل دو بود، بشود. سو در سال ۱۹۸۶ دوره دبیرستان را تمام کرد و در پاییز همان سال راهی دانشگاه ام‌آی‌تی شد. او به تحصیل در رشته‌های مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر علاقه داشت، اما در نهایت مهندسی الکترونیک را انتخاب کرد که به نظر می‌رسید رشته سخت‌تری بود. در همان سال اول دانشگاه به عنوان دستیار، به تحقیقی درباره ساخت ویفرهای سیلیکونی پیوست که دانشجویان سال‌های بالاتر آن را انجام می‌دادند. این پروژه در کنار تجربه کار تابستانی در شرکت Analog Devices باعث شدند تا سو علاقه خودش به کار در زمینه پردازنده‌های نیمه‌رسانا را کشف کند. به این ترتیب بود که او تمام سال‌های باقیمانده از دوران تحصیلش روی این موضوع متمرکز ماند و بیشتر وقتش را در آزمایشگاه به تنظیم و طراحی تراشه‌ها گذراند. لیزا سو بعد از پایان دوره کارشناسی، در ام‌آی‌تی ماند و مدرک کارشناسی ارشدش را هم گرفت و در نهایت در سال ۱۹۹۴ دکترای مهندسی الکترونیک خودش را از این دانشگاه دریافت کرد. تحقیقات گسترده و متفاوت سو باعث شد تا نشریه MIT Technology Review او را به عنوان یکی از اولین محققان در زمینه تکنولوژی سیلیکون روی عایق معرفی کند؛ تکنولوژی که با بهبود عملکرد تراشه‌ها، مصرف انرژی را در آنها کاهش می‌دهد.

مدیریت تجربه‌گرا

دوره کاری سو همزمان با پایان تحصیلاتش و به عنوان کارشناس فنی در شرکت تراشه‌سازی Texas Instruments آغاز شد. او یک سال در آنجا ماند و سپس در سال ۱۹۹۵ به عنوان کارمند بخش تحقیقات به شرکت بزرگ IBM پیوست و مدتی بعد به سمت معاون بخش تحقیق و توسعه پردازنده‌های نیمه‌رسانای این شرکت ارتقا پیدا کرد. سو در IBM نقشی کلیدی داشت که به ایجاد استانداردهای تازه در ساخت تراشه‌هایی تا بیست درصد سریع‌تر منجر شد. در سال ۲۰۰۰، لیزا سو ماموریت پیدا کرد تا به مدت یک سال به عنوان دستیار فنی مدیرعامل وقت IBM یعنی «لوئیز گرسنِر» فعالیت کند. بعد از آن به عنوان مدیر پروژه‌های نوظهور انتخاب شد و بعد بخش محصولات نوظهور IBM را راه‌اندازی کرد تا روی ساخت زیست‌تراشه‌ها و پردازنده‌های نیمه‌رسانای کم‌مصرف متمرکز شود. اولین محصول این بخش میکروپردازنده‌ای بود که مصرف باتری گوشی‌های موبایل و دستگاه‌های دیجیتال شخصی را کاهش می‌داد. تولید این محصول باعث شد تا نشریه MIT Technology Review او را به عنوان مخترع برتر زیر سی‌وپنج ساله سال ۲۰۰۱ معرفی کند. او در این سمت مقدمات همکاری IBM با دو شرکت سونی و توشیبا برای ساخت تراشه‌های نُه پردازنده‌ای را فراهم کرد.

در سال ۱۹۹۵ به عنوان کارمند بخش تحقیقات به شرکت بزرگ IBM پیوست و مدتی بعد به سمت معاون بخش تحقیق و توسعه پردازنده‌های نیمه‌رسانای این شرکت ارتقا پیدا کرد. سو در IBM نقشی کلیدی داشت که به ایجاد استانداردهای تازه در ساخت تراشه‌هایی تا بیست درصد سریع‌تر منجر شد.

لیزا سو تا سال ۲۰۰۷ در IBM ماند و در ماه ژوئن آن سال به عنوان مدیر ارشد تکنولوژی به شرکت تراشه‌سازی Freescale Semiconductor پیوست تا در آنجا هم بخش تحقیق و توسعه را مدیریت کند. در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ سو در سمت معاون ارشد این شرکت، مسئولیت تعیین استراتژی‌های جهانی این شرکت را به عهده گرفت و نقش مهمی در ورود آن به بازار سهام داشت. سال ۲۰۱۲ اما برای سو با یک تغییر بزرگ آغاز شد. او در ماه ژانویه این سال به عنوان معاون ارشد به شرکت AMD پیوست و کار نظارت بر تجارت جهانی و فروش محصولات آن را به عهده گرفت. او تا سال ۲۰۱۴ در این سمت ماند و نقش مهمی در گسترش تجارت AMD به خارج از مرزهای بازار کامپیوتر و به خصوص همکاری با مایکروسافت و سونی برای تامین تراشه مورد نیازشان در بخش کنسول‌های بازی داشت. همین عملکرد تاثیرگذارش باعث شد تا هیات مدیره شرکت AMD در ماه اکتبر سال ۲۰۱۴ او را به عنوان رئیس هیات مدیره و مدیرعامل جدید این شرکت معرفی کند. در همین سال بود که مجله تخصصی EE Times او را به عنوان مدیر سال انتخاب کرد. تحلیلگران انتخاب سو به عنوان مدیرعامل AMD را اقدامی در راستای تغییر مسیر این شرکت به سمت توسعه تجارت خود بر مبنای تجربه‌های متفاوت لیزا سو می‌دانستند و همین هم شد؛ در سال ۲۰۱۲ که سو تازه به AMD پیوسته بود، تنها ده درصد از فروش این شرکت از محصولات غیرکامپیوتری بود و این میزان تا ماه فوریه سال ۲۰۱۵ به ۴۰ درصد افزایش پیدا کرد. تصمیمات درست و نقش تعیین‌کننده لیزا سو در مدیریت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تراشه‌سازی دنیا باعث شد تا مجله معتبر فورچون در سال ۲۰۱۷ او را در فهرست بزرگ‌ترین رهبران جهان قرار دهد.

یک زن تاثیرگذار

لیزا سو حالا علاوه بر مدیرعاملی AMD، عضو هیات مدیره دو شرکت Analog Devices و Cisco هم هست و یکی از اعضای ارشد اتحادیه جهانی پردازنده‌های نیمه‌رسانا و انجمن صنعت نیمه‌رسانای آمریکا هم به حساب می‌آید. او تا حالا بیش از چهل مقاله فنی و تخصصی درباره تراشه‌ها نوشته و عناوین مختلفی از جمله یکی از قدرتمندترین زنان صنعت تکنولوژی، یکی از بهترین مدیران عامل صنعت نیمه‌رسانا و یکی از قدرتمندترین زنان دنیای تجارت را دریافت کرده است. سو در سال ۲۰۲۰ برنده مدال رابرت نویس از انجمن صنعت نیمه‌رسانای آمریکا شده و به عضویت آکادمی علوم و هنر آمریکا درآمده است. او حالا همراه با همسرش در آستین تگزاس زندگی می‌کند و همچنان تمام شایعاتی که او را یکی از خویشاوندان «جن‌سن هوآنگ» مدیرعامل انویدیا می‌دانند، تکذیب می‌کند.

۱- آدام موسری؛ صدای رسای فیس‌بوک 

۲- لینا خان؛ سردمدار مبارزه با انحصارطلبی 

۳- ریما قریشی؛ یک مدیر بالفطره 

۴- کریستیانو آمون؛ مدیر جدید و خندان کوآلکام 

۵- اندی جیسی؛ مدیرعامل گران‌قیمت آمازون با تبار ایرانی

۶- آیلین لی؛ کاشف تک‌شاخ‌های سیلیکون‌ولی

۷- اریک یوآن؛ یک عاشق مصمم

۸- سوزان اثی؛ شیفته‌ی اقتصاد تکنولوژی

۹- امین ذوالفنون؛ از تار تا تکنولوژی

۱۰- جسیکا روزنورسل؛ مدیری با دغدغه‌های اجتماعی

 ۱۱- کریس یانگ؛ امید تازه‌ی مایکروسافت برای آینده

۱۲ ویتالیک بوترین؛ خالق اتریوم

۱۳- جن‌سن هوآنگ؛ یک مدیر هدفمند

۱۴ – ملانی پرکینز؛ ثروتمندترین زن جوان کارآفرین

۱۵- پت جلسینگر؛ ناخدای جدید اینتل

۱۶- الیزابت هولمز؛ ظهور و سقوط یک امپراطوری

۱۷- سوزان وجسیکی؛ ؛ قدرتمندترین زن در اینترنت

۱۸- کاتالین کاریکو؛ مبدع اولین واکسن کووید-19

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا