سه کوهنورد تازهکار در کالیفرنیا پس از تکیه بیش از حد بر هوش مصنوعی جمنای برای برنامهریزی صعود به کوه شاستا، در مسیر گرفتار شدند و در نهایت با کمک نیروهای امدادی نجات پیدا کردند.
این سه نفر که اهل شهر روزویل کالیفرنیا بودند، روز ۲۹ اوت در ارتفاع حدود ۸۴۰۰ فوت کمپ زدند و صبح روز بعد، ساعت ۳ بامداد، با هدف صعود به قله حرکت کردند. آنها برای انتخاب مسیر، تجهیزات مورد نیاز و میزان آب و غذای لازم، بهشدت به جمنای متکی بودند.
بر اساس گزارش دفتر کلانتری شهرستان سیسکیو، جمنای به آنها توصیه کرده بود برای صعودی حدود هشتساعته، مقدار بسیار کمتری آب و غذا همراه داشته باشند. اما برنامه طبق پیشبینی پیش نرفت و کوهنوردان ساعت ۷ عصر به قله رسیدند؛ یعنی پنج ساعت بعد از زمان پیشنهادی برای بازگشت که ساعت ۱۲ ظهر تعیین شده بود.
آنها هنگام بازگشت مجبور شدند در تاریکی مسیر را ادامه دهند. حدود یک ساعت بعد از شروع فرود، گروه برای دریافت راهنمایی با نیروهای امدادی تماس گرفت، اما در نهایت از مسیر اصلی خارج شد و وارد دره خطرناک Mud Creek Canyon شد. یکی از کوهنوردان نیز در جریان این اتفاق زمین خورد و از ناحیه زانو آسیب دید.
سه کوهنورد ناچار شدند شب را در همان منطقه و با تجهیزات، آب و غذای ناکافی سپری کنند. صبح روز بعد، نیروهای امداد و نجات جنگلهای آمریکا به محل رسیدند و پس از ارائه کمکهای پزشکی، آنها را همراه با نیروهای امدادی شهرستان به مسیر اصلی بازگرداندند.
هشدار درباره اعتماد به هوش مصنوعی
دفتر کلانتری شهرستان سیسکیو، اتکای این گروه به جمنای را یک «اشتباه جدی» توصیف کرده و به کوهنوردان توصیه کرده است پیش از صعود، اطلاعات مسیر را از منابع رسمی و ایستگاههای محلی سازمان جنگلداری آمریکا دریافت کنند.
مقامات همچنین تأکید کردهاند که تلفن همراه و GPS نباید تنها ابزار مسیریابی باشند و کوهنوردان باید تجهیزات پشتیبان، نقشه و منابع معتبر را نیز همراه داشته باشند. آنها مشخصاً هشدار دادهاند که نباید برای برنامهریزی سفرهای پرخطر صرفاً به هوش مصنوعی تکیه کرد.
این حادثه بار دیگر یکی از محدودیتهای مهم مدلهای هوش مصنوعی را نشان میدهد: حتی اگر یک مدل بتواند اطلاعات زیادی درباره یک موضوع ارائه کند، پاسخ آن لزوماً به معنای داشتن اطلاعات دقیق و بهروز درباره شرایط واقعی یک موقعیت نیست؛ موضوعی که در فعالیتهای پرخطری مانند کوهنوردی میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.