در سال ۱۹۸۴، ناسا هزاران زنبور عسل را با شاتل فضایی به مدار زمین فرستاد تا یک سؤال عجیب را جواب دهد: آیا زنبورها بدون جاذبه هم میتوانند کندو بسازند؟
زنبورها در روزهای اول گیج بودند و هنگام پرواز مدام به دیوارههای محفظه برخورد میکردند؛ اما خیلی زود خودشان را با شرایط جدید وفق دادند. تا پایان مأموریت ۷روزه، زنبورها دوباره عادی پرواز میکردند و حدود ۲۰۰ سانتیمتر مربع کندو ساختند. حتی ملکه حدود ۳۵ تخم گذاشت.
این آزمایش نشان داد زنبورها میتوانند در شرایط بیوزنی هم رفتارهای پیچیده اجتماعی خود را ادامه دهند؛ موضوعی که برای دانشمندان در بررسی امکان زندگی و کشاورزی در مأموریتهای طولانی فضایی اهمیت دارد.